Γράφει η αγαπημένη μου Μαρία στο nu της:
«Η ζωή είναι δύσκολη! Ωραία; Ωραία!»
«Το ξεπερνάμε; Το ξεπερνάμε!»
Πόση συμπυκνωμένη αλήθεια μπορεί να κρύβει μια τέτοια φράση μέσα στον όλο πανικό της καθημερινότητας;
Πόση καταπληκτική αισιοδοξία;
Μα… τι μου θυμίζει;!
Ήταν πριν χρόνια που ένας άλλος τρίσοφος (παππούς όμως αυτός, ουδεμία άλλη σχέση με την τρίσοφη προλαλήσασα), είχε ορμηνέψει, με περίσσευμα ψυχής, τότε:
«Για ό, τι φτιάχνεται με χρόνο και χρήμα, μη σκας. Τα άλλα να σε νοιάζουν».
Και ιδού εγώ λοιπόν να στέκομαι μόνος, ψάχνοντας ακόμα το αγνό, το πηγαίο, το αυθεντικό, ψελλίζοντας κάθε τόσο με τη σειρά μου:
«Άξιον εστί το αναίτιο δάκρυ…»
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "blah.blah" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
