21-6-2010, ώρα 9 παρά κάτι το βράδυ και τρέχω να προλάβω την παρουσίαση του ντεμπούτου των Karma Violens, ψάχνοντας να βρώ το Devasoundz Studio. Ρωτώντας πάς στην πόλη λένε, αλλά όντας άσχετος με το Παγκράτι και χωρίς οι περιπτεράδες της περιοχής να δίνουν σαφείς οδηγίες (και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του μπασίστα να με καθοδηγήσει τηλεφωνικώς), κατάφερα να χαθώ στο ίσιωμα και να φτάσω ελαφρώς καθυστερημένα! Ευτυχώς το τζέρτζελο δεν είχε αρχίσει ακόμα…Μετά από σύντομη κουβεντούλα με τα μέλη της μπάντας και τους υπόλοιπους συντάκτες κι αφού ξεδιψάσαμε με μια μπιρίτσα προσφορά των παιδών, μπήκαμε στα ενδότερα να πάρουμε μια πρώτη αυτιά από το “Dormancy”(ναι, αυτός είναι ο τίτλος του άλμπουμ).
Με το μπάσιμο του “Anima(l)”,κατάλαβα πως δεν πρόκειται για μια τυπική ελληνική δουλειά. Καταρχάς η πολύχρονη πείρα του Φώτη Benardo που ανέλαβε την παραγωγή, έδωσε δυνατές πηγές στον Daniel Castleman (ο οποίος έχει βάλει το χεράκι του σε δουλειές των As I Lay Dying, Zao,Sworn Enemy μεταξύ άλλων) για να μιξάρει ένα δίσκο που αφήνει τις ηχητικά καλύτερες δουλειές ελληνικών σχημάτων έτη φωτός πίσω! Μιλάμε για ένα ογκωδέστατο ηχητικό τείχος που ακόμα κι αν το extreme metal ιδίωμα σε αφήνει αδιάφορο, δε γίνεται να μην υποκλιθείς! Τώρα, όταν είναι μαζεμένοι ένα μάτσο κάφροι κι ακούν κάτι τέτοιο, όσο κι αν προσπαθούν να συγκεντρωθούν στην ακρόαση, δύσκολα μένουν ακίνητες οι κεφάλες τους!
Στα της μουσικής τώρα:
Τα κομμάτια είναι πολύ δυνατά, η κατανομή τους στο δίσκο ομοιόμορφη, παρατηρείται μια σπάνια ροή για ακραίο δίσκο, ενώ τα break είναι μελετημένα κατανεμημένα για να δώσουν στον ακροατή την απαραίτητη ανάσα. Έχουμε και συμμετοχές από Jon Simvonis(Descending) στο “Anima(l)”,,Set(Septic Flesh) στο “Returning From Oslo”, μία αγνώστων στοιχείων κοπέλα να τραγουδάει γαλλικά στο “Headstrong VS Progress”, τον Γιώργο Εμμανουήλ των Valet Parn σε κάποιες πρόσθετες κιθάρες…Καλά πάμε, αλλά τα ονόματα δε λένε τίποτα μόνα τους. Η ποιότητα του δίσκου είναι τέτοια όμως, που δύσκολα θα βρεθεί κάποιος να τον πάρει μόνο και μόνο επειδή συμμετέχει ο τάδε. Οι δε επιρροές φαίνονται σε κάθε κομμάτι, αλλά το χωνευτήρι των Karma Violens δεν αφήνει να φανεί τίποτα εξωγενές. Ας πούμε, στο “Storm Before Calm” ένιωσα ένα riff να ψιθυρίζει “Megadeth”, αλλά λίγο μετά βροντοφώναζε Karma Violens. Η μόνη φορά που δε μπορείς να αφήσεις στην άκρη την επιρροή είναι στο “Death Is Symbolic”, ένα τραγούδι-φόρο τιμής στον μεγάλο Chuck Schuldiner.
Άντε με το καλό παίδες, να βρείτε σύντομα δισκογραφική στέγη, γιατί ένας τέτοιος δίσκος δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να μείνει στα συρτάρια σας! Θέλω να πιστεύω ότι πρόκειται για το πρώτο μικρό κυματάκι που θα σηκώσει τσουνάμι ωραίων δίσκων στην ελληνική ακραία σκηνή.
www.myspace.com/karmaviolens
Κείμενο : Κωνσταντίνος Σταύρου
[www.rockap.gr]
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Rock Apodraseis" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
