Το Αμμάν με τη βροχή. Φωτογρ. του Λάιθ Αλ ΜατζάλιΆρκεσε η βροχή μιας ώρας για ν΄αλλάξει η μυρωδιά της πόλης.
Από τους κήπους έγνεφαν τα γιασεμιά και οι ελιές βρήκαν το δικό τους πράσινο.
Οι φοινικιές κι οι χουρμαδιές ζωντάνεψαν τις λόγχες τους τις ανοξείδωτες. Στις σίτες έκρουαν τα δάκτυλα του νερού κι ο έχων ώτα ακούειν άνοιγε τις κουρτίνες να δει το ασυνήθιστο.
Κατά τα λοιπά, φάνηκε στις λαμαρίνες των αυτοκινήτων πόση σκόνη είχαμε συνηθίσει. Στην ανάπαυση του απογεύματος σκέφτηκα πόσες ομιλίες μεσολάβησαν από βροχή σε βροχή. Πόση επικαιρότητα και προσφορές κάθε είδους σε ψιλοκομμένα χαρτάκια παρασύρονταν χάρη στη γενναιοδωρία του σύννεφου.
Έπειτα ήρθε κι έμεινε η δροσιά...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Nequaquam Vacuum" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
