Είναι περίπου μία ώρα που επιστρέψαμε από τα ψώνια της τελευταίας στιγμής από το super market. Παρέα μου ήταν ο ανηψιός μου (14,5 μηνών), ο οποίος έκανε όλη τη διαδρομή από το σπίτι στο super market και πάλι πίσω περπατώντας (έστω και όχι πολύ σταθερά). Στο γυρισμό μάλιστα κουβαλούσε και ένα μεγάλο σακουλάκι με πατατάκια (που διάλεξε ο ίδιος από το κουτί που βρισκόταν στο κάτω ράφι) στο ένα του χέρι, ενώ τον κρατούσα από το άλλο.
Η πιο ωραία σκηνή όμως ήταν όταν φτάσαμε στο ταμείο, όπου προχώρησε αγέρωχα προς την έξοδο κρατώντας τα πατατάκια, χωρίς να γνωρίζει φυσικά ότι έπρεπε να τα πληρώσουμε! Το καλό ήταν ότι δε διαμαρτυρήθηκε όταν του τα πήρα, μόνο έμεινε να τα παρακολουθεί να κινούνται επάνω στην ταινία του ταμείου... μέχρι που του τα ξαναέδωσα.
Μ' αυτήν την εικόνα λοιπόν αποχαιρετώ το 2009 και εύχομαι σε όλους το 2010 να είναι χαρούμενο σαν ένα μωρό που κάνει τα πρώτα του ψώνια, να μπορούμε να κάνουμε τις επιλογές μας και να τις κρατάμε γερά (μέχρι να φτάσουμε στο σπίτι) :-)
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Monotropos" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
