Είχα πάει για τα ψώνια της εβδομάδας στο σούπερ μάρκετ και σε κάποιο διάδρομο διασταυρώθηκα με έναν πιτσιρίκο, 4-5 χρονών πρέπει να ήταν, άντε 6 το πολύ, που συνόδευε τη μαμά του.
Κοιταχτήκαμε έτσι τυχαία και σα να μου φάνηκε ότι μου χαμογέλασε.
"- Γεια σου φίλε", του είπα και του χαμογέλασα κι εγώ.
Το βλέμμα του, η έκφρασή του μετά, ήταν που άξιζε φωτογραφίας. Σα να σκέφτηκε "αφού ένας μεγάλος με είπε φίλο του, πρέπει να είμαι κι εγώ μεγάλος τώρα"!
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Monotropos" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
