Aς είναι ελαφρύ το χώμα που σκεπάζει τον Γιώργο Παντελάκη, ένα μεγάλο παράγοντα κι ένα σπουδαίο κύριο. Διάβασα διάφορα γι' αυτόν χθες σε πολλές εφημερίδες. Δεν διάβασα τον λόγο που τον σεβόμουν: για μένα ο Παντελάκης δεν ήταν μεγάλος επειδή αναμόρφωσε τον ΠΑΟΚ, έφτιαξε την καλύτερη ομάδα του όλων των εποχών και διεκδίκησε τίτλους και πρωταθλήματα –ήταν ξεχωριστός και αξιοσέβαστος κυρίως γιατί ποτέ του δεν έπεσε στο επίπεδο των χυδαίων υβριστών του, που επί χρόνια τον είχαν στοχοποιήσει ξεσηκώνοντας τον λαό του ΠΑΟΚ εναντίον του. Κάποιοι σαφώς θυμούνται τις καλές επιλογές του, τους θριάμβους του και τις επιτυχίες του: το βρίσκω λογικό και συνάμα εύκολο. Εγώ θυμάμαι πώς ολοκλήρωσε τη θητεία του ως πρόεδρος. Τη σιωπή και την άψογη στάση του απέναντι στον ξεσηκωμένο λαό, τα συλλαλητήρια, τα χυδαία συνθήματα, τις απειλές και τις υβριστικές προτροπές. Ακόμα θυμάμαι μια Κυριακή που ο κόσμος γυρνούσε γύρω από την Τούμπα απαιτώντας να φύγει για να 'ρθουν οι σωτήρες που θα βάλουν δισεκατομμύρια: τις θυμάμαι τις σκηνές, όχι για το πρωτότυπο της διαμαρτυρίας, αλλά για το αγέρωχο της στάσης του εκλιπόντος, ο οποίος ποτέ δεν παρασύρθηκε για να γίνει όμοιος με το διαμαρτυρόμενο πλήθος.Ο Παντελάκης ερχόταν από μια εποχή στην οποία οι παράγοντες γνώριζαν ότι η ιδιότητά τους περικλείει την έννοια της αγωγής: ήταν πρώτα από όλα ένας άνθρωπος με αγωγή κι αυτή την αγωγή την έκανε τρόπο ζωής σε όλο το διάστημα της παραγοντικής θητείας του. Ο Παντελάκης ακόμα και αυτά τα χρόνια που παρακολουθούσε τον ΠΑΟΚ εξ αποστάσεως, ποτέ του δεν λειτούργησε λαϊκίστικα ή δημαγωγικά και ποτέ του δεν προσπάθησε να χαϊδέψει αυτιά παραποιώντας την όποια σκληρή αλήθεια. Γι' αυτό και η αγάπη του για τον ΠΑΟΚ, τη μια και μοναδική οικογένειά του όπως ο ίδιος έλεγε, ήταν μια αγάπη ειλικρινής, καθαρή, τίμια και στο είδος της μοναδική: ήταν η αγάπη η δική του κι όχι μια επιτηδευμένη συμπεριφορά βασισμένη στα γούστα του πλήθους. Περιττό να πω ότι στο σύγχρονο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν είχε θέση. Σήμερα καριέρα κάνουν κυρίως εκείνοι που υπηρετούν τα βάρβαρα γούστα του κοινού –ή όσοι έχουν διάθεση να αποδείξουν ότι μπορεί να γίνουν και από το κοινό τους χειρότεροι.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Kafedaki" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
