Όταν μπήκα στο σπίτι έκανα μια αλουμινένια κατά πως την ήθελα για να τα βάζω εκεί. Μ' αρέσει να δουλεύω με τα χέρια. Και το 'χα απωθημένο. Αγόραζα λοιπόν ό,τι νόμιζα ότι θα χρειαστώ και μάζεψα και βίδες και παξιμάδια και καρφιά και κολάρα και τρυπάνια και κατσαβίδια και πλάνη και εργαλειοθήκες και Μπλακεντντέκερ κλπ κλπ. Και τώρα μένουν εκεί να σκονίζονται και να φθείρονται, μέσα στην αλουμινένια τους ντουλάπα. Όλα πλην ελαχίστων. Τα δουλεύω ακόμα, αλλά πόσο συχνά; Κι αξίζει να τα 'χεις για μια φορά στις τόσες;
Έτσι φοβάμαι ότι μένουν και τα εργαλεία που μου χάρισαν, που με εμπιστεύθηκαν. Ο αναμεταδότης σκονίζεται σε μια άκρη, η πυξίδα είναι εκεί και την ελέγχω αλλά δεν διαβάζω το μάνουαλ όσο συχνά θα 'πρεπε. Το μαχαίρι υποψιάζομαι ότι έχει στομώσει. Και τα άλλα;
Μένουν εκεί να σκονίζονται και να φθείρονται. Όλα πλην ελαχίστων. Τα δουλεύω ακόμα. Αλλά πόσο συχνά;
Και αυτά είναι δάνειο!!
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "I'm just a walker" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
