Είναι πολύ λίγο με δυο λέξεις και ένα λουλούδι να κλείσεις μέσα, αυτά που νοιώθεις για ΑΥΤΗ …που στάθηκε στο πλάι σου από την στιγμή που άνοιξες τα μάτια ,το ζεστό χάδι όταν το είχες ανάγκη ,και ακόμα και όταν δεν το είχες , και το χαμόγελο που είχε πάντα ζωγραφισμένο στο πρόσωπο όταν σε κοιτούσε ,με αυτά τα μάτια που έκρυβαν μέσα τους όλη την αγάπη του κόσμου.
Στην γλυκιά μου μανούλα που στάθηκε πάντα δίπλα μου βράχος ακλόνητος ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μέσα από την καρδιά μου…
Και ας μην ξεχνάμε ,κάθε μέρα πρέπει να γιορτάζουμε αυτή την μέρα , κάθε μέρα να της δείχνουμε πόσο την αγαπάμε ,τώρα που δεν είμαστε πλέον παιδιά ,και μας έχει ανάγκη αυτή ,εμάς και την αγάπη μας
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Evelinasym" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
