Είμαστε στο 1979. Ο Bobby Griffith είναι ένας 17χρονος νέος που ζει μαζί με την οικογένειά του. Τους αγαπά όλους τόσο πολύ και η γνώμη τους για τον εαυτό του τον απασχολεί ιδιαίτερα. Η μητέρα του, Mary πιστεύει στον Θεό, στην εκκλησία και ακολουθεί τη Βίβλο κατά γράμμα. Αυτός είναι ο λόγος που ο Bobby όχι απλά δε λέει στους δικούς του πως είναι ομοφυλόφιλος αλλά δυσκολεύεται και ο ίδιος να το αποδεχτεί αφού θεωρεί πως είναι μεγάλη αμαρτία. Έτσι τον έχει μάθει να πιστεύει η μητέρα του. Αρχίζει και σκέφτεται άσχημα πράγματα και πάνω σε ένα ξέσπασμα μοιράζεται το μυστικό του με τον μεγαλύτερο αδερφό του, τον Ed. Ο Ed το λέει στη μητέρα τους και στη συνέχεια το μαθαίνει όλη οικογένεια. Τα σχόλια του τύπου "εμείς ακόμη σε αγαπάμε" κάνουν την ατμόσφαιρα ακόμη πιο δύσκολη. Το ίδιο και οι υποδείξεις του πως να ντύνεται και να φέρεται γενικότερα. Ο εξευτελισμός γίνεται ακόμη χειρότερος όταν τον αναγκάζουν να επισκεφθεί ψυχολόγο και αυτό γιατί θεωρούν πως είναι άρρωστος και πως χρειάζεται θεραπεία. Όταν η ανοιχτόμυαλη ξαδέρφη του, η Jeanette τους επισκέπτεται θα τον αγκαλιάσει και θα τον αποδεχτεί όπως είναι. Σύντομα ο Bobby θα πάει να μείνει μαζί της για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Τότε μέσω της αγαπημένης του ξαδέρφης θα γνωρίσει τον David. Η έλξη ανάμεσα στους δύο νέους θα έρθει σχεδόν αμέσως. Ο Bobby θα αφεθεί, θα ερωτευτεί και το κυριότερο θα αποδεχτεί το τι είναι. Όταν θα επιστρέψει στους δικούς του θα δεχτεί το τελειωτικό κτύπημα. Θα τους πει για τον David και η μητέρα του θα αντιδράσει με τον πιο άσχημο και σκληρό τρόπο. Θα επιστρέψει στη ξαδέρφη του χωρίς καν να τον έχει αποχαιρετήσει η μητέρα του. Ο πρώτος καιρός θα είναι σχετικά καλός δίπλα στον David. Μέχρι που θα γνωρίσει και τους δικούς του. Σταδιακά όμως η απόρριψη της μητέρας του θα τον ρίξει πολύ ψυχολογικά. Όταν θα νιώσει κάποια στιγμή εντελώς μόνος θα ανεβεί σε μια γέφυρα και θα πέσει στον αυτοκινητόδρομο, πάνω στις ρόδες ενός φορτηγού. Τα νέα του θανάτου του θα πέσουν σα κεραυνός στην οικογένεια του. Θα τους διαλύσει στη κυριολεξία. Η μητέρα του θα βρεθεί αρχικά σε άρνηση, ενώ το γιατί και οι τύψεις θα τη πνίξουν. Η επίσκεψη σε έναν διαφορετικό ιερέα θα βοηθήσει απίστευτα. Τελικά η Mary Griffith θα γίνει ένθερμη υποστηρίκτρια των ομοφυλοφίλων και θα αγωνιστεί για την αποδοχή τους και τα δικαιώματά τους. Έπρεπε όμως να χάσει ένα γιο για να γίνει αυτό.Το Prayers For Bobby είναι ένα καθηλωτικό και αριστουργηματικό βιογραφικό δράμα που ασχολείται με το θέμα της ομοφυλοφιλίας και συγκεκριμένα με το θέμα της αποδοχής της κυρίως μέσα στην οικογένεια. Βασίζεται στο βιβλίο του Leroy F. Aarons με τον τίτλο "Prayers for Bobby: A Mother's Coming to Terms with the Suicide of Her Gay Son" που με τη σειρά του βασίζεται σε πραγματικό γεγονός. Πίσω από την υπέροχη σκηνοθεσία βρίσκουμε τον Russell Mulcahy που αν και πρόκειται για τηλεταινία μας παρουσιάζει ένα φιλμ κινηματογραφικού επιπέδου. Ο Mulcahy έγινε γνωστός αρχικά από τη σκηνοθεσία video clips καλλιτεχνών όπως Elton John, Duran Duran, The Buggles, Bonnie Tyler και στη συνέχεια δούλεψε πολύ στη τηλεόραση π.χ. στα Tales from the Crypt, Queer as Folk, Teen Wolf αλλά και στο κινηματογράφο δίνοντας τα ενδιαφέροντα Highlander, The Shadow και Resident Evil: Extinction. Ο σκηνοθέτης που στόχος του δεν είναι σε καμία περίπτωση να σοκάρει, μας δίνει μια ολοκληρωμένη ταινία με αξιοθαύμαστη ροή, έντονα δραματική, με πολλά κοντινά πλάνα στα πρόσωπα των πρωταγωνιστών του συλλαμβάνοντας έτσι όλα τους τα συναισθήματα, με απίστευτα φορτισμένη και ρεαλιστική ατμόσφαιρα, με σπαρακτικές εικόνες, με δύναμη και ψυχή πάνω απ' όλα και με μερικές αλησμόνητες σκηνές που θα σας συγκλονίσουν. Ανάμεσά τους η σκηνή των φωτογραφικών αναμνήσεων, αυτή της αποκάλυψης του μυστικού στον μεγάλο αδερφό, η ευχάριστη σκηνή της γνωριμίας με τον David, η σκηνή στη ταράτσα της πολυκατοικίας με τον David και τον Bobby λίγο πριν την επιστροφή, αυτή της ψυχρής απόρριψης από τη μητέρα του, η συνταρακτική και τραγική σκηνή στη γέφυρα με τις εικόνες να εναλλάσσονται και να μετράνε αντίστροφα και η πορεία μέχρι εκεί, αυτές όπου τα θλιβερά νέα φτάνουν στα διάφορα μέλη της οικογένειας, στο σπίτι, στο εργοστάσιο, στο σχολείο, οι σκηνές με το πως αντιμετωπίζει η μητέρα την απώλεια τον πρώτο καιρό, η νυχτερινή σκηνή με το ξέσπασμά της στην εκκλησία, η σκηνή του απίστευτου λόγου της και φυσικά αυτή του αισιόδοξου και γλυκού φινάλε του. Το σενάριο είναι ανεπανάληπτο. Κτίζει με ρεαλισμό τους ολοζώντανους χαρακτήρες του, βυθίζει τους θεατές μέσα στην αγωνία και την απόγνωση του Bobby, περιέχει καλογραμμένους και ουσιαστικούς διαλόγους και αναφέρεται με επιτυχία στα θέματα της αποδοχής, της απόρριψης, του αδιεξόδου, της αγάπης, της πίστης, των ερωτημάτων που δε μπορούν να απαντηθούν, της λύτρωσης, της συνειδητοποίησης, της άγνοιας, της απώλειας, της αλήθειας και τόσων άλλων που βιώνει ένας νέος ομοφυλόφιλος και η οικογένειά του. Προβληματίζει βαθιά και καταγγέλλει σαφέστατα την ομοφοβία. Το ότι βασίζεται σε πραγματικό γεγονός δίνει στην ιστορία ακόμη μεγαλύτερη δύναμη και βαρύτητα. Στο ρόλο του Bobby ο νεαρός Ryan Kelley είναι μοναδικός, καθώς αποτυπώνει καταπληκτικά τον εύθραυστο χαρακτήρα του ήρωα. Στο ρόλο της μητέρας του, Mary Griffith εμφανίζεται η "μεγάλη" και εκπληκτική Sigourney Weaver, η οποία δίνει πραγματικό ρεσιτάλ ερμηνείας. Ο τρόπος που μεταμορφώνεται και τελικά "σπάει" στις διάφορες φάσεις του φιλμ είναι αξιέπαινος. Δίκαια ήταν υποψήφια για Emmy και χρυσή σφαίρα για την ερμηνεία της. Στο ρόλο του πατέρα είναι υπέροχος ο Henry Czerny και σ' αυτόν του μεγάλου αδερφού ο Austin Nichols που αρκετοί ίσως γνωρίζεται μέσα από το τηλεοπτικό One Tree Hill. Μικρή αλλά σημαντική εμφάνιση στο ρόλο του φίλου του Bobby, του David κάνει ο Scott Bailey. Η χημεία με τον παρτενέρ του είναι πολύ καλή. Πολύ καλές στους ρόλους της αδερφής και της ξαδέρφης αντίστοιχα είναι οι Carly Schroeder και Rebecca Louise Miller. Καταπληκτική δουλειά έχει γίνει στο μοντάζ. Η συμβολή του μάλιστα στη σκηνή της γέφυρας την απογειώνει ακόμη περισσότερο. Την ατμοσφαιρική, αρκετά μινιμαλιστική και συγκινητική μουσική της ταινίας υπογράφει ο Christopher Ward. Η μουσική του υπογραμμίζει τις εικόνες και τα συναισθήματα των ηρώων. Στη τελευταία σκηνή ακούγεται το τραγούδι Here I Am της Leona Lewis. Το Prayers For Bobby προβλήθηκε στο Lifetime Network, σημείωσε μεγάλη τηλεθέαση και απέσπασε αρκετές διακρίσεις και υποψηφιότητες για βραβεία. Δείτε το για το προσεκτικά διαλεγμένο του επιτελείο ηθοποιών που εμφανίζονται στο σύνολο των ρόλων και φυσικά για την πολυαγαπημένη Sigourney Weaver, για την συγκλονιστική ιστορία του Bobby και της μητέρας του που μεταφέρεται στην οθόνη με τόση προσοχή και απίστευτο ενδιαφέρον, για την πέρα από κάθε φαντασία συναισθηματική φόρτιση που προκαλεί σχεδόν στο σύνολό της, για τα ουσιώδη του μηνύματα, τη σκηνή "ανθολογίας" στη γέφυρα, το σχετικά αισιόδοξο και λυτρωτικό φινάλε του, γιατί η ταινία είναι ένα μάθημα ζωής, θα μιλήσει κατευθείαν στη καρδιά σας, θα σας κάνει ακόμη και να κλάψετε και γιατί απευθύνεται σε όλους όσους νιώθουν διαφορετικοί και όχι μόνο σε ομοφυλόφιλους και τις οικογένειές τους. Πραγματικά βρείτε το και δείτε το! Καλή διασκέδαση και καλή προβολή!
Βαθμολογία: 10 στα 10
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Director's Cut" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
