
άγρια τα χαρακώματα της ψυχής μου
βαθιά σκαμμένες οι ρυτίδες
χρωμάτισα τα τάχα της ψυχής
κι έβαψα
αχού μαυροφορεμένη στέκω
κλαίγοντας το χαμό μου
κι εσύ αγκάθι σκέτο
χωρείς ρόδα μυρωμένα....
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αποτύπωμα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
