μέσα από της σκιές των δένδρων
στα στενά δρομάκια
κάτω από τις φυλλωσιές
μικρές φωνές ψιθυριστές
νεράιδες κρυμμένες να χαμογελούν
εκεί σιμά στις ρίζες των δένδρων
να προσκαλούν με νεύματα
παραπλανητικά
μα φόρεσε μαντήλι
και σφάλισε τα
μάτια.
των σειρήνων
τις φωνές γοητευτικές
μαγικές μην ακούς
σε νησί που ανήκει στην ψυχή μου
σαν Κίρκη να ρίξω πέπλο μυστικό
μαγικά να κλείσω την μορφή σου
μακριά από των δένδρων
τους καρπούς.
λωτός γευστικός
εξωτικός προκαλεί να
τον γευτείς
μα να σαν του Οδυσσέα
τα αγαθά
κανε ταξίδι ξανά πίσω στην
αγκαλιά και μες στα χέρια
αφήσου της ζεστής καρδίας
Ιθάκη ,την ξέρεις την ζητάς
λωτός , σαν έφαγα από τον Καρπό
τη λησμονιά ένοιωσα
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αποτύπωμα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
